અમેરિકામાં ખીચડી અને કઢીથી પોતાના ધંધાની શરૂઆત કરનાર ગુજરાતી પટેલ એટ્લે કે ‘પટેલ બ્રધર્સ’ ની કહાની

0
90

આજથી લગભગ પચાસ દાયકા પહેલાં મફતભાઈ પટેલ નામનો ગુજરાતી યુવાન અમેરિકાની ઇન્ડિયાના યુનિ, માં એમ.બી.એ ના અભ્યાસ માટે ગયા મફતભાઈ પોતે ગુજરાતી હતા ને છેક અમેરિકા ભણવા ગયા એટ્લે શરૂઆતમાં તો બધુ નવું નવું જોઈને એક અલગ જ દુનિયામાં આવ્યા નો અહેસાસ કરતાં હતા.

રોજ અમેરિકન વાનગીઓ પેટ ભરીને ખાતા ને મજા માણતા. એક દિવસ ચીઝ બટર સેંડવીચ, તો એક દિવસ મસાલા સેંડવીચ, મસકા બન, મસાલા ફાવ. વગેરે ખાઈ ખાઈ ને ખંટાળી ગયા. એમને મન થયું ગુજરાતી ઘરોમાં રોજ બનતી ખીચડી ખાવાનું. આખા આખા અમેરીકાના શહેરમાં ફર્યા ક્યાંય તેમણે પૈસા આપતા પણ ખીચડી નસીબ ચડી નહી. તેમણે યાદ આવ્યું તેમનું ગામડું.

ખાટલામાં બેસીને, રોજ ફળીયામાં બેઠા બેઠા ખુલ્લા આકાશમાં ને કુદરતના ખોળે બેસીને ખિચડી ખાતા ને જે અમીનો ઓડકાર આવતો એ ઓડકાર અમેરીકામાં આવ્યા પછી આજ સુધી નથી આવ્યો.મફતભાઈ પટેલ મૂળ મહેસાણા જિલ્લાના ભાંડુ ગામના. તેમણે તો તરત જ પોતાનું વતન ભાંડુ ગામ, ગાયોના ધણ ને માટી માંથી બનેલા કાચા મકાનો ને ખીચડી ને કાઢી યાદ આવ્યા.

ગામની યાદ આવતા જ તે ખૂબ જ ભાવુક બની ગયા. તેમણે મનોમન નક્કી કર્યું કે હું ભલે અમેરીકામાં રહું. પણ, હું અહીંયા આખું મારુ ગામડું ઊભું કરીશ.તેમણે એમ.બી.એ પૂરું કર્યું. જેવુ ત્યાં ભણવાનું પૂરું થયું કે તરત જ તેમણે ત્યાની જ એક સારી કંપનીમાં સાર્સ મજાની સર્વિસ પણ મળે છે, હવે તો તે ડોલરમાં રૂપિયા પણ કમાવા માંડ્યા હતા. પણ રોજ એમને આવો પોછો પોછો ને રબબર જેવો ખોરાક તો ખાવાનો ને ? આટલી બધી કમાણી પણ શું કામની.

ખાવાના તો આ ડૂચા જ ને ..એ પણ વાસી. ને ખીચડીને યાદ કરી ખૂબ દુખી થતાં, આંખોમાં આસું આવી જતાં જ્યારે તેમણે ભાંડુના ચૂલામા બનેલી ખીચડી જોવા મળતી ત્યારે એવું ણ હતું કે અમેરીકામાં રહેતા મફતભાઈની જ આ હાલત હતી. અમેરીકામાં રહેતા બધા જ ગુજરાતીઓની આ જ હાલત હતી. પણ કરે શું ?

હજી તો કશુક કરવાનું એમના મનમાં વિચાર જ આવતો હતો . ત્યાજ એક સાચાર મળે છે. એમના ખાસ મિત્ર રમેશભાઈ ત્રિવેદ્દી વાતવાતમાં જણાવે છે કે મારે ધંધામાં ખોટ આવે હે. ને મારે પૈસાની જરૂર છે. મારી પાસે 5 મોટી મોટી દુકાનો છે તે બધી વેંચી નાખવી છે. ખોટ ખાઈને ધંધો કરાતો હશે.? આ સાંભળતા જ મફતભાઈ પટેલ ને ખિચડી યાદ આવે છે. અને અંતે તેમણે અમેરીકામાં તેમના મિત્રની એક નાની એવી દુકાનમાં દેશી હાટડી નામનું એક ફૂડ સ્ટોર ઊભો કર્યો.

શરૂઆતમાં ખૂબ જ તકલીફ પડે છે. પણ આખરે ગુજરાતી પટેલ હાર થોડી માને ? તેમણે તો તેમની માદા માટે ઈંડિયાથી તેમના પત્ની અરુણા અને તેમનો ભાઈ તુલસી ને પણ અમેરિકા બોલાવી લીધા. ખભ્ભે ખભા મિલાવી કામ કરવા લાગ્યા પાંચ છ મહિનામાં તો તેમનો 14 ફૂટમાં બનેલો ફૂડ સ્ટોલ ધમાકેદાર ચાલવા લાગ્યો.એમનો આ ફૂડ સ્ટોર જે માર્કેટમાં હતો ત્યાં એમના સ્ટોર સિવાય કોઈનો સ્ટોર એટલો ચાલતો ન હતો. ગરાગી પણ વધટી જતી હતી. હવે આ ત્રણથી પહોંચી વળાતું નહી એટ્લે મફતભાઈએ તેમની નોકરી છોડી અને આખો દિવસ આ સ્ટોર માં જ આપવા લાગ્યા. ને બીજો પણ સ્ટાફ રાખી લીધો.

આમ ને આમ મહેનત અને ખંત થી ખૂબ કમાણી ઠસવા લાગી આ નાનકડો ફૂડ સ્ટોલ ડિપાર્ટમેન્ટલ સ્ટોર જેવો બની ગયો હતો. અને વસ્તુઓની સંખ્યામાંપણ દિવસે ને દિવસે વધારો થવા લાગ્યો.એક બે નહી પણ પૂરી ત્રણ ત્રાણ પેઢી અત્યારે આ કામમાં સક્રિય છે. અને આજે દેશ વિદેશમાં એ નાનકડો સ્ટોર પટેલ બ્રધર્સના નામથી ફેમસ છે પટેલ બ્રધર્સનો વાર્ષિક ટર્ન ઓવર છે પૂરા ૧૪૦ કરોડ ડોલરમાં છે.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here